آمریکا و مافیای مواد مخدر در افغانستان ....
چندی قبل ، یکی از استادان پوهنتون کلیفورنیا در یکی از سخنرانی های دانشگاهی خود به شوخی گفت :
« به همگان روشن است که افغانستان یکی از بزرگترین تولیدکننده های مواد مخدر در جهان بوده و میباشد و این شاید هم یکی از دلایل بسیار عمده در عقب اشغال افغانستان توسط امریکا باشد . زیرا درک ما از فلسفه امریکانیزم به ما (امریکایی ها) اجازه نمی دهد که قبول کنیم که یک کشور کوچکی چون افغانستان ، بتواند یکی از « بزرگترین ها » باشد وما با این همه نیروی نظامی که داریم به تماشا بنشینیم . اکنون با اشغال افغانستان توانستیم که یکی دیگر از القاب « بزرگترین ها » در جهان را ، هر چند به شکل غیر مستقیم هم باشد ، به نام کشور مان بیافزایم . »
جدا از شوخی ، این یک حقیقت آشکار است که دولت امریکا نه تنها هیچ گامی جدی را بخاطر جلوگیری از زرع و قاچاق مواد مخدر در افغانستان برنداشته است ، بلکه در بسیاری موارد در راه نیل به اهداف خود ، به مافیای مواد مخدر به شکل مستقیم و غیر مستقیم کمک کرده است .
بعد از حادثه بمب گذاری در سفارت خانه های امریکا در کنیا و تانرانیا در سال 1998 ، اداره استخبارات امریکا (سیا) وظیفه گرفت تا یک لیست مکملی را از پایگاه ها و نقاط مهم در افغانستان تهیه نموده برای یک بمباردمان احتمالی ، در دسترس پنتاگون قرار دهد . زیادتر از بیست تا بیست پنج مرکز تولید هیروئین ، لابراتوار خانه های هیروئین و ذخیره گاه های مواد مخدر نیز شامل این لیست بود. بعد از حادثه 11 سپتمبر 2001 ، زمانی که امریکا تصمیم گرفت به افغانستان حمله کند ، لیستی را که سیا سه سال قبل تهیه کرده بود ، بالای میز دونالد رامزفیلد وزیر دفاع امریکا قرار داشت ، فقط تمام نقاطی که با مواد مخدر ارتباط داشت ، از لیست کشیده شده بود .
جیمز رایسن در کتاب تازه خود بنام « کشور جنگ STATE OF WAR » مینویسد که :
« پنتاگون استدلال میکرد که ما به خاطر مجادله با تروریزم به افغانستان حمله میکنیم ، نه برای مجادله با مواد مخدر » . همچنان دونالد رامزفیلد به جواب کالین پاول وزیر سابق خارجه امریکا ، که در یکی از جلسات کابینه از ارتباط تروریزم با مافیای مواد مخدر سخن رانده بود ، گفت که :
« فراموش نباید کرد که مجادله با مواد مخدر در افغانستان اسباب ناراحتی دوستان مان (جنگسالاران ائتلاف شمال) را نیز فراهم میسازد . امریکا نباید جبهۀ جدیدی در مقابل خود بگشاید. »
شاید هم بدین ملحوظ ، آقای رامزفیلد ، به قول بارنت روبین ، در ملاقات با جنگسالاران و هیروئین سالاران بی باکانه گفت :
« در صورتی که در جنگ با طالبان با ما کمک کنید ، هیچکس در قاچاق مواد مخدر به شما مداخله نخواهد کرد . »
بعد از آغاز جنگ با طالبان ، به اثر تقاضای مکرر دولت انگلیس ، زیرا قسمت اعظم هیروئینی که دربازار های انگلیس خرید وفروش میشود از محصولات افغانستان است ، د ولت امریکا به سیا وظیفه سپرد که راه های مجادله با مواد مخدر در افغانستان را برسی کند . این امر با مخالفت سرسخت تیم های سیا که در داخل افغانستان فعالیت داشتند روبرو شد.
تیم های سیا که در داخل فعالیت داشتند عبارت بودند از :
تیم « الاشه شکن » در پنجشیر با فهیم ، قانونی و داکترعبدالله . تیم « ستاره » در مزارشریف با دوستم . (بعداً یک قسمت این تیم با قومندان عطا پیوست و نام تیم « آفرین » را به خود گرفت.) تیم « پژواک » با کرزی در ارزگان . تیم « دلتا» با کریم خلیلی در بامیان و یک تیم گمنام به رهبری یک جاسوسِ جوان سیا ، که اسماعیل خان محو قشنگی صحبت فارسی اش شده بود در هرات .
آنها استدلال میکردند که تاریخ سه دهه اخیر افغانستان نشان میدهد که :
هیچگاهی نمیتوان ، هیروئین سالاران ، قومندانان محلی و رئیس های قبیله را در افغانستان برای همیشه خرید . فقط برای مدت مدیدی میتوان کرایه کرد. کوچکترین تغیر در روش امریکا در مورد مواد مخدر ، باعث از بین رفتن اتحاد امریکا با مافیای مواد مخدر که به میلیون ها دالر به کرایه گرفته شده اند ، خواهد شد و درد سر بزرگی برای امریکا خواهد بود .
آشکار است که افغانستانٍ تحت اشغال امریکا از بزرگترین تولید کننده های مواد مخدر در جهان است و همان طوری که آقای رامزفیلد وعده داده است ، امریکا تا زمانی که اتحادش با مافیای مواد مخدر پا برجاست ، در راه حل مشکل تولید و قاچاق مواد مخدر در افغانستان ، مداخله نخواهد کرد.
راپور های زیادی موجود است که عساکر امریکائی در جریان بازرسی های امنیتی از کنار بسته های آماده به انتقال تریاک ، با بی تفاوتی عبور میکنند و اطلاعاتی را که در مورد مواد مخدر برایشان میرسد ، نادیده میگرند. به قول جیمز رایسن ، یکتن از افسران امریکائی که مدتی در افغانستان وظیفه اجرا کرده ، گفته است :
« روش امریکا در مجادله با مواد مخدر در عمل چیز دیگری است. من خودم شخصاً به واحد مربوط خود هدایت دادم ، هر گاهی که در زمان گشت زنی های امنیتی ، هیروئین و یا تریاک پیدا کنند ، کاملاً باید بی تفاوت باشند و طوری باید عمل کنند که انگار هیچ چیزی را ندیده اند . »
خلاصه همانطوری که آقای الفرد دبلیو مک کوی در کتاب بلند خود « سیاست هیروئین ، پیوند سیا در جرم تجارت جهانی مواد مخدر » مینگارد :
جنگ پنهانی سیا در دهه 80 میلادی بر علیه کمونیزم در افغانستان باعث شد تا افغانستان و آسیای میانه به بزرگترین تولید کننده اوپیوم تبدیل شود . میلیون ها دالری بدست آمده از تجارت هیروئین ، منبع خوبی بود تا ملیشه های افغان را از نظر مادی در جنگ کمک کند و از بار سنگین سیا در این مورد بکاهد .
تا زمانی که اتفاق آمریکا و جنگسالار در افغانستان پا برجاست ، هیچ امیدی در حل بحران مواد مخدر وجود نخواهد داشت .
کابل پرس .




